جزئیات
دانلود Docx
بیشتر بخوانید
ما فکرمیکنیم که یک درخت از زمین رشد میکند، اما در واقع بخش بزرگی از مادهٔ تشکیل دهندهٔ آن از دی اکسید کربن نامرئی موجود درهوا به دست میآید. با انرژی نور خورشید آن کربن به چوبی جامد تبدیل می شود و در نهایت بخشی از بدن ما و دیگر موجودات میشود. این نشان میدهد که همهٔ موجودات زنده از طریق چرخهٔ مشترک ماده به هم پیوند دارند و آنچه جامد و دائمی به نظر می رسد، در واقع فقط آرایشی موقتی از اتمها است.
در ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، استاد بسیار محبوب ما، استاد اعظم چینگ های(وگان) بینشهایی دربارهٔ مرتبهٔ معنوی جهان 'دوسی' و بینشهایی از اعلیحضرت پادشاه نو را با ما در میان گذاشتند. ایشان همچنین اشاره فرمودند که این جهان مادی وهمی است:'والدین ما'، 'خدا'، قادر مطلق، 'ماپا'ی ما، همیشه نهایت تلاششان را می کنند تا همهٔ بهترین چیزها، شادترین زندگی و سعادتمندترین زندگی را به ما بدهند. و حتی 'ماپا' به شما اجازه داد انتخاب کنید که به این جهان بیایید، هرچند که مانند بهشتها 'خداگونه' نیست. اما شما میخواستید بیایید. شما میخواستید تفاوتها را تجربه کنید. پس حتی 'خدا' اجازه میدهد پایین بیایید تا چیزی نو بیاموزید، نوتر از زندگی در بهشت و اینکه احساس کنید که اجر معنوی خود، زندگی خود و برکت خود را بهدست میآورید.این همان چیزی بود که فکر میکردید، ولی زمانی که به اینجا آمدید رنجی بیپایان کشیدید. زیرا اینجا جهانی متفاوت است، اثر ارتعاشی متفاوت و انرژی متفاوت دارد. روان و شاد و سعادتمند مانند زندگی در بهشت نیست. حتی اگر پایینترین بهشت باشد، باز هم یک میلیون برابر بهتر از این جهان فیزیکی توهمی است. اینجا فیزیکی و قابل لمس، قابل دیدن و قابل درک است، اما تماماً یک توهم است. این جهان فقط با مقداری انرژی بد پدید آمده است تا شما را در خود گرفتار کند و وادارتان کند فکر کنید همهاش واقعی است.فقط درختان را تصور کنید ریشهها و همهٔ اجزایی که درخت را تشکیل میدهند. گمان میکنیم در زمین ریشه دارد و بهوسیلهٔ زمین، از زمین ساخته شده است. اما حتی دانشمندان نیز دیگر میدانند که آنها از هوا، از انرژی موجود در هوا و از برخی اجزای هوا ساخته شدهاند. [...] تصور کنید انسانها نیز همینگونهاند. اجزای بسیار گرد هم میآیند تا یک انسان را پدید آورند. نخست برخی انسانهای اولیه و سپس در رحم.مردم به درختان نگاه میکنند و فکر میکنند که از زمین بیرون میآیند، که گیاهان از زمین میرویند. اما اگر بپرسید مادهٔ تشکیلدهندهٔ آنها از کجا میآید، خواهید دانست که از کجا میآیند. درختان از هوا به وجود میآیند؟ حتماً از... به وجود میآیند. نه، از هوا به وجود میآیند.چطور ممکن است چیزی به محکمی درخت، عمدتاً از چیزی به وجود بیاید که حتی نمیتوانیم آن را ببینیم؟ شبیه جادو به نظر میرسد! پس بیایید با بهرهگیری از بینشهای ریچارد فاینمن فقید، برندهٔ جایزهٔ نوبل، ببینیم علم چه میگوید: آب نمیتواند منشأ بیشتر جرم درخت باشد. درختان در جریان فتوسنتز، H2O را تجزیه میکنند، هیدروژن آن را مصرف و اکسیژن را در هوا آزاد میکنند. اما هیدروژن بسیار سبک است، درحالیکه چوب عمدتاً از کربن ساخته شده است که حدود ۵۰٪ وزن خشک درخت را تشکیل میدهد. پس مسئله اینجاست!اگر درختان برای رشد خاک میخورند، زمینِ زیر هر جنگل کهنسال باید فرو برود و به گودالی عظیم تبدیل شود، اما چنین نمیشود. ریشهها مواد معدنی مانند نیتروژن، فسفر و پتاسیم را جذب میکنند، اما این مواد تنها ۱ تا ۲٪ جرم خشک درخت را تشکیل میدهند. پس بیشتر مواد تشکیلدهندهٔ درخت باید از جایی غیر از خاک یا آب تأمین شوند. و پاسخ واقعاً غیرمنتظره است: درختان عمدتاً با جذب دیاکسید کربن (CO۲) از هوا رشد میکنند.چگونه با خوردن هوا عظیمالجثه شویم؟ کربن ارزشمندترین ماده برای موجودات زنده است. ابزاری شیمیایی و چندکاره که تقریباً هر چیزی را میتوان با آن ساخت و مقدار فراوانی از آن در هوا و اقیانوسها شناور است. راز موفقیت شگفتانگیز گیاهان این است که بیش از یک میلیارد سال پیش، نیاکانشان در جذب کربن از همهٔ موجودات زندهٔ دیگر پیشی گرفتند. آنها از کربن استفاده کردند تا رشد کنند و رشد کنند و باز هم رشد کنند. امروزه گیاهان ۸۰٪ زیستتودهٔ زمین را تشکیل میدهند و پایهٔ تمام حیات پیچیده هستند، همهٔ حیوانات برای دریافت کربن مورد نیازشان یا گیاه میخورند یا حیواناتی را که گیاه میخورند. درختان راهکاری بسیار هوشمندانهاند که گیاهان برای جذب مقادیر عظیم کربن یافتهاند. درختان بزرگ و سنگیناند و بنابراین به مواد زیادی نیاز دارند. اما تنها حدود ۰.۰۴٪ جو از CO2 تشکیل شده است: ۴۲۵ مولکول CO2 در هر میلیون مولکول هوا. برای به دست آوردن تنها یک تن کربن، درخت باید ۶ هزار تن، یا ۵ میلیون متر مکعب هوا را پردازش کند! این مقدار بسیار زیاد است.درختان با ساختن کارخانههای زیستی عظیم در تاج خود، بر این چالش غلبه میکنند. شبکههایی از شاخهها، شاخههای فرعی و صدها هزار ترکه، بهآرامی به سوی نور خورشید رشد میکنند و تا یک میلیون برگ را بر خود نگه میدارند. این برگها مانند واحدهای تولیدی کوچکی عمل میکنند: منابع را از هوا میگیرند، آب و مواد معدنی را از ریشهها گرفته، مواد زائد را دفع می کنند و حتی اقلیم محلی را تغییر میدهند.در اصل، درختان ماشینهایی هستند که از دل هوا ماده را بیرون میکشند و تنها با استفاده از نور خورشید بهعنوان منبع انرژی، آن را به شکل جامد روی هم میچینند. هر درختی که تاکنون دیدهاید، جوِ تبلور یافته است. یعنی بخشی از وجود هر میز چوبی، تختهٔ کفپوش، ورق کاغذ، کشتی و جنگل تا حدی در آغاز گازی نامرئی بوده است. بله جالب است!پس میدانیم مواد تشکیلدهندهٔ درخت از کجا میآیند. اما یک پرسش باقی میماند: CO2 نامرئی چگونه به چوب جامد تبدیل میشود؟ درختان از طریق منافذ ریزی در برگهایشان که روزنه نام دارند، دیاکسید کربن را جذب میکنند. آنها با استفاده از نور خورشید، آن کربن را به مولکولهای سازندهٔ پیکر خود تبدیل میکنند و همزمان اکسیژن را دوباره در جو آزاد میکنند. درختان آنچه را ما با بازدم بیرون میدهیم، به درون میکشند؛ ما آنچه را آنها بیرون میدهند، به درون میکشیم. ما در رقص کربن و اکسیژن شریکیم و با هم، جوی را میسازیم که حیات را تداوم میبخشد.احتمالاً واژهٔ فتوسنتز را در مدرسه آموختهاید، اما شاید ندانید که این فرایند واقعاً چقدر خارقالعاده است. بیایید آن را دقیق بررسی کنیم. نور خورشید به برگی میرسد. نور از ستارهای در فاصلهٔ نزدیک به ۱۵۰ میلیون کیلومتری میآید و انرژی را از میان فضای تهی حمل میکند. این نور، تابش الکترومغناطیسی است.تابش الکترومغناطیسیوقتی این امواج الکترومغناطیسی به مولکول کلروفیل درون سلول برگ می خورند، اتفاقی شگفتانگیز رخ میدهد.یکی از الکترونهای مولکول کلروفیل، انرژی نور را جذب میکند و به تراز انرژی بالاتری میرود. سپس این الکترون پرانرژی ازمیان زنجیرهای از مولکولها به نام زنجیرهٔ انتقال الکترون، عبور می کند. و هنگام حرکت، انرژی لازم برای ساخت ATP را فراهم میکند که واحد مبادلهٔ انرژی برای انجام فعالیتهای سلولی است.این همان واکنش نوری است.واکنش نوریانرژی از تابش الکترومغناطیسی جذب و به شکل شیمیایی ذخیره میشود. اکنون گیاه از این انرژی ذخیرهشده برای انجام کاری تقریباً باورنکردنی استفاده میکند. CO۲ را جذب میکند. دیاکسید کربن مولکولی پایدار است. خودش داوطلب نمیشود که بخشی از یک درخت شود. اما گیاهان آنقدر هوشمندند که میدانند چگونه با استفاده از انرژی، کربن را وادار کنند آرایشهای تازهای به خود بگیرد. در زنجیرهای طولانی از واکنشها، آن کربن به گلوکز تبدیل میشود، قندی ساده که هم باتری و هم واحدی سازنده است و منبع بخش عمدهٔ کربن برای بیشتر حیوانات جهان است.گیاه هزاران مولکول گلوکز را به هم پیوند میدهد و رشتههای بلند و تکرارشوندهای به نام سلولز میسازد که مادهٔ اصلی سازندهٔ دیوارههای سلولی گیاهان است.سلولز = دیوارههای سلولی گیاهانآنها همچنین لیگنین تولید میکنند که این دیوارهها را تقویت میکند و تا حد زیادی به بافت چوبی، سختی و استحکام میبخشد. در سطح مولکولی، نیروهای الکترومغناطیسی میان اتمها همهٔ این [اجزا] را کنار هم نگه میدارند. این مواد در کنار هم، ساختاری را تشکیل میدهند که ما آن را به نام چوب میشناسیم.چوب → لیگنین + سلولز → گلوکز→ CO2به این ترتیب، به درختی تبدیل میشود که میتوانید دستتان را به آن فشار دهید. و داستان به درخت ختم نمیشود.گیاهان واسطهاند، پلی میان نور خورشید، کربن جو و شبکهٔ غذاییای که در پی آن شکل میگیرد. کربن موجود در ماهیچهها، پوست، اندامها و نورونهای شما از این چرخه گذشته است. این کربن زمانی در جو بوده است. گیاهی آن را جذب کرده است. واکنشهای شیمیایی آن را دگرگون کردهاند. غذا آن را منتقل کرده است. شما به تعبیری هوایی هستید که با آرایشی تازه به کالبدی زنده بدل گشته و با پیوندهای الکترومغناطیسی یکپارچه نگه داشته شده است. نور دیرینهٔ خورشید انرژیاش را تأمین میکند. کربن موجود در بدن شما، پیش از آنکه بخشی از وجودتان شود، از جو، گیاهان، غذا و موجودات زندهٔ بیشماری گذشته است. کربن میلیاردها سال است که پیوسته میان موجودات زنده و جو در گردش است. بنابراین شما آرایشی موقت از اتمهایی هستید که پیش از شما بخشی از چیزهای بیشمار دیگری بودهاند و پس از شما نیز بخشی از چیزهای بیشمار دیگری خواهند شد.این تصویر علمی بازتابی از آموزههای بودایی است که استاد اعظم چینگ های (وگان)، استاد بسیار محبوب ما، شرح دادهاند و انسانها را هرچه بیشتر در بند جهان مادی نشان میدهد:بودا در سوترا به ما فرمودهاند که در اصل انسانها هیچ محدودیت فیزیکی نداشتند، حتی بدن فیزیکی هم نداشتند. آنان از برهما آمدند. و آزادانه حرکت میکردند، و از هر جهت آزادی داشتند. و سپس شروع کردند به خوردن چیزهایی که از این جهان و در این جهان پدید آمده بودند. و کمکم بهصورت موجودات فیزیکی پدیدار شدند. و سپس کمکم همهچیز از پیرامونشان میتوانست بر آنان اثر بگذارد. و سنگینتر و سنگینتر شدند و بیشتر و بیشتر شبیه پیرامون خود شدند. هر چیزی در پیرامونشان طول عمری دارد و بخاطر آبوهوا، شرایط و موقعیتها رنج میبرد. پس انسانها نیز چنین شدند.هر درخت به ما یادآوری میکند که ما نه موجوداتی جداافتاده، بلکه گرههایی در شبکهای عظیم از ماده و انرژی هستیم و با هر موجود زندهای مرتبطیم. همچنین به ما یادآوری میکند که در این جهان مادی وهمی، آگاهانه زندگی کنیم، جهانی که بخش بزرگی از آنچه در آن میبینیم، از هوای نامرئی ساخته شده است. باشد که روحتان همیشه خویشتن باشکوهتان را به یاد داشته باشد و از بند جسم و هر آنچه بر آن تأثیر میگذارد، رها باشد. آنگاه میتوانید از نظر معنوی به جایی که پیشتر بودید، بازگردید.










