మాస్టర్‌కు మాపా యొక్క ప్రశ్న, 3 యొక్క 2 వ భాగం

ఓ మాపా, ఓ అత్యంత శక్తిమంతుడా, అత్యంత ప్రేమమయుడా, అత్యంత దయామయుడా, ఇంతకంటే మరేమీ జరుగుతున్నట్లు నాకు కనిపించనప్పుడు, "శాంతి నాదే" అని నాకెలా చెప్పావో నాకు చెప్పు? ఖచ్చితంగా, నాకు తెలుసు, శాంతిని కోరుకునే ప్రజలు, బహుశా శాంతి దేశాలు, శాంతి ప్రపంచం మరియు శాంతి మండలంలో ఉన్న ప్రజలు, వారు ఇక్కడ ఇదే ప్రపంచంలో నివసిస్తున్నప్పటికీ, ఇప్పటికే శాంతిని అనుభవిస్తున్నారు. ఎందుకంటే వారి కర్మ ప్రకారం వారు యుద్ధ ప్రపంచానికి మరియు యుద్ధ మండలానికి చెందినవారు కాదు, కాబట్టి వారు ఇప్పటికే శాంతిని అనుభవిస్తున్నారు, మరియు జంతు-మానవులందరూ కూడా శాంతిని అనుభవిస్తారు. వారు ప్రతిరోజూ, రోజుకు చాలాసార్లు వచ్చి నాకు చెబుతారు, మరియు ప్రజలు శాంతిని పొందుతున్నారని నాకు తెలుసు. దేవుని శిష్యులని పిలవబడే నేను శాంతిని పొందుతున్నాను, కానీ ఎన్నో శతాబ్దాలుగా ఈ గ్రహాన్ని పాలిస్తున్న దుష్టశక్తి యొక్క చిక్కుముడి పంజాలలో ఇంకా ఎంతో మంది అమాయకులు చిక్కుకొని ఉన్నారు. మరియు వారు తమ పట్టును మరింత బిగిస్తూ, ప్రజలను అంతులేని బాధకు గురిచేస్తున్నారు, సార్. మరి శాంతి నాదే అని మీరెందుకంటున్నారు?

అయ్యా, నేను ఆ విషయం ఇదివరకే శాంతి రాజు నుండి, మరియు రాజులందరి నుండి విన్నాను, చివరికి జంతు-మానవులు కూడా వచ్చి నాకు చెప్పారు. కానీ నాకు సంపూర్ణ శాంతి కావాలి, ఈ ప్రపంచానికి, మానవాళికి, ఇప్పటికే ఎంతో బాధపడుతున్న సకల జీవులకు నూటికి నూరు శాతం శాంతి కావాలి. వారు రక్షించబడి, ఉన్నత లోకానికి తీసుకువెళ్ళబడేంత వరకు, వారు బాధపడినా నాకు అభ్యంతరం లేదు, కానీ వారందరూ అంత అదృష్టవంతులు కారు, ఎందుకంటే వారు చాలా కర్మను సృష్టించుకున్నారు. కాబట్టి వారు చనిపోయినా స్వర్గానికి వెళ్లరు. వారు బాధపడినా కూడా నరకాన్ని తప్పించుకోలేరు – అందరూ కాదు. అయితే ఈ ప్రపంచం అచ్చం... దానిలో సగం లేదా చాలా భాగం నాకు నరకంలా కనిపిస్తుంది. మరియు నా హృదయం ఎప్పటికీ బాధలోనే ఉంటుంది, అయ్యా. ఈ రోజు మీరు, “ప్రపంచ శాంతి మీదే,” అంటే ప్రపంచ శాంతి నాదే అని ఎందుకు అన్నారో నాకు చెప్పండి. దయచేసి, మీరు నాకు మరింత స్పష్టంగా చెప్పగలరా? నేను ఈ ప్రశ్న అడగకూడదని నాకు తెలుసు. నేను నిన్ను అనుమానిస్తున్నట్లు అనిపించవచ్చు, కానీ నేను ఇంకా మానవ ప్రపంచంలోనే ఉన్నాను మరియు నాకు మానవ లక్షణాలు, మానవ ప్రశ్నలు, మానవ తర్కం, మానవ ఆశ, మానవ ఆకాంక్షలు మరియు నా చుట్టూ ఉన్న వారందరి పట్ల మానవ సానుభూతి ఉన్నాయి. కాబట్టి దయచేసి కరుణించి నాకు వివరించండి.

అప్పుడు మాపా ఇలా అన్నారు, “నీకు నువ్వే శాంతిని ప్రసాదించు. మీరు, స్వయంగా ఇప్పటికే కర్మ రహితులు. సంతోషంగా ఉండాలి. ఈ లోకంలోని ప్రజలు దయగలవారు కారు, శాంతికి అర్హులు కారు. వాళ్ళని వాళ్ళ మానాన వదిలేయండి.” ఓ అయ్యా, మహానుభావులారా, నాకు ఉన్నదానికి నేను నిజంగా కృతజ్ఞుడను. నాకు శాంతి, పని చేసుకోవడానికి ప్రశాంతమైన ప్రదేశం, ప్రశాంతత మరియు నాకు నిజంగా అవసరమైనవన్నీ ఉన్నందుకు నేను చాలా చాలా కృతజ్ఞుడను. విషయం ఏమిటంటే... అయితే దయచేసి నా హృదయాన్ని శాంతింపజేయండి. నా హృదయం నీ నుండి, నీ ప్రేమ నుండి ఏర్పడింది. అది ఇతరులు మరియు ఇతర జీవులు ఏమి అనుభూతి చెందుతున్నారో తెలుసుకోవడం ఆపదు. మీరు నాకు చెప్పింది నాకు తెలిసినప్పటికీ, అదంతా నాకు అర్థమైనప్పటికీ, క్రూరంగా హింసించబడిన జంతు-ప్రజల కోసం నేను బాధపడకుండా ఉండలేకపోతున్నాను; మీకు కృతజ్ఞతలు చెప్పడానికి బయటకు వచ్చే అవకాశం లేని పిల్లల కోసం; యుద్ధ ప్రాంతాలలో, కరువులలో మరియు వరదల వంటి వాటిలో బాధపడే ప్రజల కోసం, ఎందుకంటే వారు కేవలం అజ్ఞానులు, అధిపతులారా, లేదా చాలా క్రూరంగా, కనికరం లేకుండా వారిని హింసించే ప్రతికూల శక్తిచే మత్తులో ఉన్నారు, మీ పిల్లలు.

నేను ఇంకా ఈ లోకంలోనే ఉన్నాను, అయ్యా. నేను పూర్తిగా స్వర్గంలో లేను. నేను ఎల్లప్పుడూ, ఒకే సమయంలో, వేర్వేరు స్వర్గాలలో, వేర్వేరు చైతన్య స్థాయిలలో ఉంటాను మరియు ఇతరులు బాధపడటం చూసినప్పుడు నేను బాధపడతాను. ఇతరులు బాధపడినప్పుడు నేను కూడా బాధపడతాను. నా హృదయం ఇప్పటికీ నా చుట్టూ ఉన్న వాటన్నిటి లయలోనే కొట్టుకుంటుంది కాబట్టి నేను ప్రతిదీ అనుభూతి చెందుతాను. అందుకే నేను వారిని నా పరిధిలోకి తీసుకురావడానికి చాలా కష్టపడుతున్నాను – ఆ శాంతి పరిధిలోకి, ఆ జ్ఞానోదయ పరిధిలోకి, ఆ సంతృప్తి పరిధిలోకి – అది ఎల్లప్పుడూ చాలు అన్న భావనను, ఎల్లప్పుడూ శాంతిని, ఎల్లప్పుడూ సంతోషాన్ని మరియు కృతజ్ఞతను కలిగిస్తుంది. వాళ్ళందరూ అలా చేయలేరు, సార్. నేను ఎప్పటికీ శాంతిని ఎలా పొందగలను? కానీ మీ ఆశీర్వాదానికి, మీ కృపకు, మీ ప్రేమకు నేను హృదయపూర్వకంగా, వినయపూర్వకంగా కృతజ్ఞుడను. నిజంగా నేను కృతజ్ఞుడిని. నా చుట్టూ ఉన్న ఈ ప్రజలందరితో, ఈ జీవులందరితో నా హృదయం ఒకే లయలో కొట్టుకోవడం ఆపలేకపోతోంది. ఒక చెట్టు పురుగులు, చీమలు వంటి వాటిచే తినబడి కుళ్ళిపోవడం చూసినప్పుడు కూడా, ఆ చెట్టును చూస్తే నాకు చాలా బాధగా అనిపిస్తుంది. నేను ఆ చెట్టు కోసం ప్రార్థిస్తాను మరియు దానికి ఓదార్పునిస్తాను. బహుశా ఆ చెట్టు మరింత మెరుగైన దానిగా పరిణామం చెందాల్సిన సమయం వచ్చిందేమోనని నాకు తెలుసు, ఆ విషయం నాకు కొంచెం ఊరటనిస్తుంది.

అయినా కూడా, మీరు నాతో చెప్పినట్లుగా, కొన్ని రెస్క్యూ సెంటర్లలోని జంతు-ప్రజలు జంతు-ప్రజల మాంసాన్ని తింటున్నారు, అందువల్ల వారు చెడు కర్మను వారసత్వంగా పొందుతారు. కాబట్టి నేను వారికి సహాయం చేస్తూ, విరాళాలు ఇస్తూ ఉంటే, వారు తినడానికి ఇతర జంతు-ప్రజలను చంపడం కొనసాగిస్తారు. అంటే, వారిని చూసుకునే వారి ఉద్దేశం మంచిదే, కానీ వారు చంపబడిన జంతు-ప్రజల మాంసం యొక్క కర్మఫలాన్ని తినడానికి తీసుకుంటారు, మరియు వారు తమ సంరక్షణలో ఉన్న జంతు ప్రజలకు ఇతర జంతు-ప్రజల చంపబడిన మాంసాన్ని కూడా తినిపిస్తారు. అందువల్ల, వారి కర్మ మరింత దిగజారుతూ పోతుంది. అయితే మీరు ఏమంటారంటే, వారు తినే జంతు-ప్రజల చంపబడిన మాంసం లాగా, హత్య, వధ అనే కర్మను తగ్గించుకుని చనిపోవడమే మేలు. మరియు వారు మరుజన్మలో లేదా మరణానంతర జీవితంలో మరింత మెరుగ్గా ఉంటారు లేదా విముక్తి పొందుతారు.

నాకు ఆ విషయం తెలుసు అయ్యా, మరియు మీరు చెప్పిన ప్రతీ మాటను నేను నమ్ముతున్నాను. నాకు అదంతా తెలుసు. నా గుండె ఇంకా విలవిలలాడుతోంది. దయచేసి నాకు సహాయం చేయండి, తద్వారా నా హృదయం ఇకపై అంతగా బాధపడకుండా, ఈ ప్రపంచంలోని ఏ బాధకైనా నేను ఇకపై సానుభూతి చూపకుండా, అశాంతితో, నిద్రలేకుండా ఉండకుండా ఉంటాను. ఎందుకంటే నేను సుప్రీమ్ మాస్టర్ టెలివిజన్ కోసం పని చేస్తున్నాను మరియు ఇతరులు మానవత్వంతో ఉండాలని, మరింత దయతో, మరింత పరోపకారంతో, మరింత కరుణతో ఉండాలని గుర్తుచేయడం కోసమే నేను తెలుసుకోవలసిన మరియు చూడవలసిన వార్తలన్నీ ఉన్నాయి, అప్పుడే వారు స్వేచ్ఛగా ఉంటారు. కాబట్టి, ఈ బాధలన్నీ మన పరమాత్మ అయిన టెలివిజన్‌లో కూడా ప్రతిరోజూ నాకు గుర్తుచేస్తూనే ఉంటాయి, నేను దాని నుండి తప్పించుకోలేను. నాకు తెలియకుండా ఉండదు. ఈ బాధనంతటినీ నేను ఒక్క క్షణం కూడా మర్చిపోలేను. కాబట్టి ఇది నా తప్పేనని నాకు తెలుసు. కొన్నిసార్లు నేను ఇతరులను నమ్మినా, వారికి సహాయం చేసినా చెడు ఫలితం రావడం నా తప్పేనని నాకు తెలుసు. చివరికి, ఇదంతా నా తప్పేనని నాకు తెలుసు, కానీ నేనేం చేయగలను, సార్? నేను ఈ భౌతిక ప్రపంచాన్ని విడిచి నా స్వగ్రామానికి తిరిగి వెళ్లే రోజు వరకు, ఈ బాధనంతటినీ భరించవలసిందే.

దయచేసి, నేను కృతఘ్నుడిని కాను, అయ్యా. నేను ప్రతిరోజూ నిజంగా కృతజ్ఞతతో ఉంటాను, ఆ విషయం నీకు తెలుసు. మరియు నా సొంత శాంతి గురించి, నా పని నేను చూసుకోమని, నా అంతరంగంలో, బాహ్యంగా నా శాంతిని ఆస్వాదించమని – మీరు నాకు ప్రసాదించిన ప్రతిదాన్నీ ఆస్వాదించమని మీరు నాకు చెబుతూ ఉన్నందుకు నేను కృతజ్ఞుడను, ప్రభూ. నేను ఆలోచిస్తున్నదేమిటంటే, నా జీవితంలో నేను అన్ని విధాలా బాగుండి, పరిపూర్ణంగా, ఎంతో సంతోషంగా ఉన్నప్పటికీ, వాళ్లలో ఎవరికీ సహాయం చేయలేకపోతే, దాని గురించి నేను ఎలా సంతోషపడగలను? కానీ దాని గురించి ఆలోచిస్తే, నేను చాలా అదృష్టవంతుడిని. నా ఆలోచనలో, ఈ ప్రపంచంలో, ఈ విశ్వంలో నేనే అత్యంత అదృష్టవంతుడిని. మరియు మీ శక్తి ద్వారా, మీ ప్రేమ ద్వారా, ఇప్పటికీ ఎంతోమంది దీక్ష పొందడానికి, దేవునికి సమీపంగా ఉండటానికి, తమలోని దేవుని గురించి మరింతగా అర్థం చేసుకోవడానికి, మరియు ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళడానికి సిద్ధపడటానికి వస్తున్నందుకు నేను ఎంతో కృతజ్ఞతతో ఉన్నాను, ఎందుకంటే వారు అప్పటికే అలసిపోయి ఉన్నారు, అయ్యా. మీ దయ మరియు మార్గదర్శకత్వం ద్వారా నా వద్దకు వచ్చిన వారెవరైనా, ఈ అల్లకల్లోల ప్రపంచంలో జీవిస్తూ, అప్పటికే ఒకరకంగా సగం చచ్చిపోయిన స్థితిలో ఉన్నారు. నా శారీరక శ్రమ మరియు నా దైవ శిష్యుల కృషి ద్వారా, మీరు వారిని క్షమించి, వారిని నా వద్దకు తీసుకువచ్చి, మీ మార్గదర్శకత్వంలో వారిని మార్చి, ఒక సాధువుగా చేసినందుకు నేను మీకు ఎంతో కృతజ్ఞుడను.

మీ పనిని, మీ లక్ష్యాన్ని నెరవేర్చే ఈ ధన్యమైన అవకాశాన్ని మాకు ఇచ్చినందుకు మీకు ఎల్లకాలం కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను. అందుకు నేను మీకు ప్రతిరోజూ కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను. కాబట్టి నేను ఇంతకంటే ఎక్కువగా ఏమీ చేయలేకపోయినా, రాజులందరితో మాట్లాడలేకపోయినా, ఇతరుల బాధలను చూసి నా హృదయం ఇంకా కలత చెందుతున్నప్పటికీ, నేను మీకు ఎప్పటికీ కృతజ్ఞుడనై ఉంటాను, అయ్యా. ఇతరుల సంతోషం కోసం నేను కేవలం "దురాశ"తో ఉన్నానేమో అనిపిస్తుంది. ఇతరుల కోసం నేను అశాంతితో, ఆందోళనతో, బాధతో ఉండకుండా ఉండటాన్ని ఎలా మెరుగుపరచుకోవాలో నాకు తెలియదు. అయ్యా, అది ఎలా చేయాలో నాకు ఇప్పటికీ తెలియదు. నేను ఇంకా ఇతరులకు మరింత శాంతిని కోరుకుంటున్నట్లయితే నన్ను క్షమించండి. నన్ను క్షమించండి. నన్ను నిజంగా క్షమించండి. మీరు ఇచ్చే నా శాంతి, సంతోషం మరియు మిగతా అన్నింటి పట్ల నేను కృతజ్ఞత లేనివాడిని కావడం వల్ల కాదు. నాకున్నవి లేని ఇతరులను నేను చూశాను, అంతే. అదే నాకు బాధ కలిగిస్తుంది, అయ్యా. దయచేసి నన్ను క్షమించండి.

నేను కాదు… నాకు అర్థమైంది. నేను కృతఘ్నుడిని కాను. నా హృదయాన్ని ఎలా అదుపులో ఉంచుకోవాలో నాకు తెలియడం లేదు. దయచేసి నాకు మార్గం చూపించి, దాన్ని స్వస్థపరచండి. కానీ దయచేసి, బాధపడుతున్న, వేదన పడుతున్న మానవాళిని మరచిపోమని నాకు చెప్పకండి, ఆజ్ఞాపించకండి. ఎందుకంటే మీరు కూడా నాకు చాలా ఇస్తారు. నేను పంచుకోవాలని కోరుకోకుండా ఎలా ఉండగలను, సార్? నేను నువ్వే, మరియు నువ్వు ప్రేమ స్వరూపివి, మరియు నువ్వు రక్షకుడవు, మరియు నువ్వు కరుణామయుడవు, ఇంకా వీటన్నింటికీ మించినవాడివి. మీరు ఎలా... అంటే, నేను అలాంటివాడిని కాదని నన్ను అడగండి లేదా ఆశించండి? అయ్యా, మీకు ఎప్పటికీ కృతజ్ఞుడనై ఉంటాను. ఇతరులు బాధపడినప్పుడు నేను బాధపడకుండా ఎలా ఉండాలో నాకు తెలియడం లేదు. నేను చాలా భావోద్వేగానికి లోనవుతాను. నేను కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకుంటాను. నేను కాసేపు విరామం తీసుకుంటాను. మరియు ఆ తర్వాత ఇంకేమైనా ఉంటే నాకు చెప్పండి, అయ్యా… నేను శాంతించిన తర్వాత.

Photo Caption: “అందం ఎల్లప్పుడూ కనపడదు, పెరటి మూల కూడా సౌకర్యవంతంగా ఉండగలదు.”