Zachwyt nad naturą i przyjaciółmi zwierzętami , część 7 z 8

Ta walka między pozytywnym, a negatywnym, nie jest jak zapasy w pewnym sensie, na ringu bokserskim. Walczymy wewnętrzną siłą duchową, wiedzą, mądrością, a także współczuciem dla ludzkości i wszystkich istot. To jest cel naszej walki. Nie walczymy tylko dla zabawy, ani dla sławy, by być kochanymi czy wielbionymi. W miarę jak się starzeję, czuję się mądrzejsza; czuję głębiej, głęboko w sercu i jestem jeszcze bardziej zdeterminowana, by walczyć o to, co słuszne, oraz by ratować dusze od cierpienia w piekłach i wszelkich innych niższych światach. To właśnie ta motywacja nieustannie popycha mnie do przodu i w górę. […]

Widzisz, nie mówimy tu o sile fizycznej. Mówimy o sile duchowej, sile od BOGA, od Źródła całego Stworzenia, od Źródła wszelkiej Miłości, wszelkiego Życia, wszelkiego bezwarunkowego oddania dla słusznej sprawy, aby ocalić pokornych i słabych, i tych nieświadomych. Oni urodzili się z BOŻĄ Miłością i Mądrością, ale zawiązano im oczy i związano ręce i nogi, a potem wrzucono do morza, by płynęli. Wyobraź sobie, o ile bardziej bezradna może być jakakolwiek istota”. Więc nawet jeśli będę umierała lub będę starsza niż teraz, nadal będę o nich walczyła i wygram. Tak właśnie czuję teraz.

Kiedyś też miałam takie pytanie do BOGA: Zapytałam BOGA: „Dlaczego dajesz mi tak dużo wiedzy teraz w porównaniu z tym, kiedy byłam młodsza? Dlaczego nie pozwoliłeś mi tego wiedzieć, gdy byłam młodsza, abym mogła dokonać znacznie lepszą pracę?” A więc, wiesz co BÓG mi odpowiedział? Powiedział: „Teraz jesteś dojrzała. Jesteś jak dojrzały owoc. Gdyby to było jak młodsza, byłabyś jak niedojrzały, kwaśny owoc, niejadalny, a nawet mogłaś być bezużyteczna. Teraz jesteś dojrzała. Jesteś dobra. Moc jest nawet bardziej nagromadzona w Tobie. Więcej Mądrości dojrzało teraz w Tobie – więcej odwagi, więcej determinacji, by wykonywać Swoją pracę mimo całego zagrożenia, przeszkód i wszystkich niedogodności, które napotykasz. A może nawet starzejące się ciało sprawia, że czujesz się mniej komfortowo niż wcześniej. Ale masz więcej mocy, bo to tak, jakbyś prowadziła interesy. Im dłużej prowadzisz działalność, jeśli jesteś mądra i dobra, i odnosisz sukces, tym więcej zarabiasz i gromadzisz więcej bogactwa. Nie da się tego zrobić od razu ani w krótkim czasie, w Twoim młodym wieku. Im więcej bowiem masz czasu, tym więcej bogactwa zgromadzisz. To tak jak im dłużej mieszkasz na tej planecie, tym większą więź możesz mieć z większą liczbą istot, a nawet tym więcej ściągasz w dół całą Swoją duchową siłę i niepokonaną moc. Właśnie dlatego przekazuję Ci tak wiele rzeczy teraz, a nie wtedy, gdy byłaś młodsza. To nie był odpowiedni czas. Teraz jest odpowiedni czas”.

Ja naprawdę to zrozumiałam. I dziękuję BOGU za to, że zawsze uczy mnie po cichu lub otwarcie, kocha mnie bezwarunkowo i chroni mnie w każdej nanosekundzie mojego życia. I czerpię siłę od BOGA, z mojego własnego duchowego banku, przez cały czas, od Nieba aż na Ziemię. To wymaga czasu. Nie jesteśmy w Niebie. Więc nawet jeśli chcę zgromadzić całą moją moc, musi to zająć trochę czasu. Po trochu, krok po kroku – nie da się wyprowadzić całej mocy duchowej za jednym zamachem. W tym systemie Wszechświata nie jest to możliwe. Poza tym ciało fizyczne nie byłoby w stanie wytrzymać tak ogromnej, niewiarygodnej ilości mocy duchowej we mnie, od mojego Wyższego Ja i z Błogosławieństwa BOGA. Naprawdę to wszystko zrozumiałam i nie miałam już żadnych pytań do NIEGO/NIEJ.

„A ty? Co o tym myślisz? Co myślisz, Di? Możesz mi powiedzieć? Słucham, panno Di. Piękna panno Di, słucham. Zastanów się i powiedz mi. Tak?” „Pokój na świecie nadchodzi, a Ty będziesz Bohaterką ludzi i będziesz wielbiona”. „Cóż, dziękuję. Dziękuję, panno Di za komplement, i/czy to przepowiednia? Czy to przepowiednia? Tak? Dziękuję, dziękuję. Słyszałam to wiele razy, wiele razy, w kółko, nawet od naszego Najpotężniejszego SAMEGO BOGA, MAPA, mojego Rodzica, naszych Rodziców, naszych jedynych Rodziców. Ale nigdy nie czuję tego zbytnio.

Byłabym po prostu niesamowicie szczęśliwa, jeśli pokój naprawdę nadchodzi, w końcu, by uwolnić wszystkich ludzi i wszystkie istoty od związanego z tym bólu i cierpienia, niewyobrażalnego cierpienia i dalszego cierpienia w piekle, jeśli nie powstrzymają wojny. Ale być wielbiona i nazwana bohaterką, nie jestem pewna. A wiesz, dlaczego? Bo nie wszyscy wiedzą, co ja robię. Może mówię o tym i o tamtym, i o pokoju, o tym co robię, ale jak oni mieliby mi nawet wierzyć? Jeśli mnie nie oczerniają, nie krytykują i nie oskarżają niesłusznie o kłamstwo, to już bym była wdzięczna BOGU. Ale nawet jeśli to robią, nadal walczę dla nich, bo nie mogę znieść widoku ich cierpienia w piekle. Wiem, jak to jest.

Dużo ludzi w stanie bliskim śmierci poszło do piekła, wróciło i opowiedziało nam tak wiele strasznych rzeczy. Piekło naprawdę istnieje. Moi tak zwani uczniowie nawet poszli do piekła ze mną, tak na przykład, aby ratować swoich przyjaciół, krewnych lub członków rodziny. Ale czasami poszli tam też sami, a ja dałam im coś w rodzaju – w świecie duchowym, nie w świecie fizycznym – dostawali ode mnie swego typu specjalną kartę wstępu, aby mogli bezpiecznie zejść na dół i uratować swoich przyjaciół, rodzinę z poprzedniego życia lub z tego życia, nawet jeśli nie pamiętają ich jako krewnych czy przyjaciół przez odmienny wygląd w nowej reinkarnacji lub innych krewnych, przyjaciół i różne rodziny. Niektórzy pamiętają, inni nie, ponieważ palili się za bardzo w piekle. Wszyscy są wypaleni, niewiele pamiętają. I to było nawet z lżejszych piekieł. Wyobraźcie sobie te ciężkie piekła, nieustanne kary przez cały dzień i całą noc. Nie są w stanie nawet o niczym myśleć. Nie pamiętają BOGA, nie pamiętają Pana Jezusa, nie pamiętają Imienia żadnego Buddy.

Droga Najbardziej Współczująca Mistrzyni, mam siedem lat. Po południu 7 września 2024 roku podczas medytacji miałem następującą wewnętrzną wizję: Byłem w Niebie, a Mistrzyni wezwała mnie, abym zszedł do piekła, by ratować ludzi. Mistrzyni użyła krzyża, aby narysować okrąg; potem pojawiły się lotosowe schody, po których zszedłem i wszedłem do piekła zwanego „Piekło Deszczu Owadów” (znaczy, że zawiera ono pszczoły, komary, muchy i termity; owady te pożerają ciało ludzi w więzieniu, piją ich krew, a nawet zjadają ich kości).

Następnie poszedłem do innego więzienia zwanego „Piekło Deszczu Ostrych Pazurów”, gdzie ostre pazury zwierząt były tak liczne jak deszcz. Przebijały dziury w ciałach ludzi, powodując krwawienie, cierpienie i śmierć. Następnie poszedłem do „Piekła Deszczu Kości Słoniowej i Rogu Bawoła”. Ostre rogi nieustannie spadały z nieba, przebijając ciała ludzi. A ci krzyczeli w agonii, a te kary powtarzały się raz za razem. Przeszedłem do „Piekła Deszczu Żelaznych Węży”. Żelazne węże zakopywały się w ciałach ludzi, a potem wypełzały przez opuszki palców i wchodziły do nosów i uszu, powodując nieopisany ból. Następnie poszedłem do „Piekła Deszczu Mieczy i Ostrzy”. Na Ziemi, ludzie, którzy popełniają złe uczynki, jak zabijanie (osób-)zwierząt i smażenie lub pieczenie ich, są karani w ten sam sposób w piekle. Jest też dużo więcej innych piekieł, itd.

W tym momencie wyjąłem torbę lotosu, którą Mistrzyni dała mi przed zejściem do piekła. Zebrałem wszystkich ludzi w piekle do torby - tak wielu, że torba stała się ogromna. Po czym wzleciałem w górę i podałem ją Mistrzyni. Zobaczyłem, że ci ludzie [którzy wyszli z torby] uklękli przed Mistrzynią, okazali skruchę i obiecali nie jeść już mięsa (osób-)zwierząt. Przysięgli zostać weganami, praktykować duchowo i robić dobre uczynki. Potem Mistrzyni dokonała cudu, tworząc wiele nowych ciał, aby mogły do nich wejść ich dusze, i wysłała ich z powrotem na Ziemię, aby praktykowali duchowo.

Błagam wszystkich, aby pilnie przyjęli dietę wegańską i praktykowali duchowo. Ja poszedłem do piekła już wiele razy - istnieją niezliczone piekła. Nie tylko wy jesteście w piekle; są tam również wasze rodziny i bliscy. Proszę, błagam was, przestańcie jeść naszych przyjaciół zwierząt. TO TEŻ SĄ OSOBY, A NIE JEDZENIE. Uczeń Hữu Nghĩa z Âu Lạc (Wietnam)

Itd…

Nawet w tym życiu, kiedy ludzie wciąż żyją, niewiele pamiętają o BOGU, Buddzie, Panu Jezusie, o Świętych i Mędrcach nawet. To życie, nie lubię już tego świata, w którym za wszystko trzeba płacić cierpieniem.

A ty, czy kiedykolwiek widziałaś piekło, panno Di? Jesteś panną czy panią? Panna, tak, młoda i piękna. Co? Tak. Chciałabym być taka młoda i piękna jak ty. Ale tak naprawdę mi nie przeszkadza. Nie przeszkadza mi jak wyglądam. Dlatego nie dbam o siebie aż tak bardzo, tylko minimalnie. Czy byłaś w piekle? Nie, dzięki BOGU. Ale wiesz jak wygląda piekło? Tak? Skąd to wiesz? Och, bo widzisz to od wewnątrz. Och. Masz głęboką wnikliwość. Musiałaś dużo praktykować, duchowo, w poprzednim życiu albo też w tym, prawda? Och, tak? To świetnie.

Jak wygląda piekło? Możesz mi powiedzieć, jak je widziałaś? Straszne? Oczywiście! Mówiłam ci. Dlatego tak ciężko pracuję. Jak sama mówisz, jestem już za stara, ale jakie to ma znaczenie czy jesteś stara, czy młoda, o ile tylko dalej robisz swoją pracę. To się liczy, prawda? Panno Di, jesteś bardzo interesującą istotą. Naprawdę cieszę się, że cię poznałam. Zaskoczyłaś mnie dzisiaj, bo nie wiedziałam, że świetlik potrafi mówić tak wyraźnie i mądrze, w doskonałym angielskim.

Photo Caption: „Uwielbienie w sezonach dojrzewania”

Pobierz zdjęcie